.....::::: ผู้สถาปนาคณะ :::::.....
.....::::: ผู้สถาปนาคณะ :::::.....

นักบุญวินเซนต์ เดอ ปอล

นักบุญหลุยส์ เดอ มารียัค

.....::::: ตราสัญลักษณ์ และ ความหมาย :::::.....

 

ความรักของพระเยซูเจ้าผู้ถูกตรึงกางเขน กระตุ้นสมาชิกธิดาเมตตาให้รับใช้
บรรเทาทุกข์ในทุกรูปแบบของชีวิตมนุษย์ ทำให้จิตใจของสมาชิกมีชีวิตชีวา
ตัวอย่างแห่งความกระตือรือร้นในอดีตของสมาชิก ยังคงประจักษ์ให้เห็นได้ด้วย หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษร ซึ่งเห็นได้ว่า หลักฐานเหล่านี้ มีส่วนสัมพันธ์และเกี่ยวข้องกันมา
กับความรักต่อพระเยซูเจ้า บนกางเขนของท่านักบุญหลุยส์ เดอ มารี ยัค ซึ่งพบได้บ่อย
ในตอนจบการเขียนจดหมายของท่าน

 
.....::::: ประวัติย่อของคณะ :::::.....

 

เพื่อเป็นการตอบรับความยากจนขัดสนทางด้านวัตถุ และจิตใจในประเทศฝรั่งเศส ในศตรวรรษที่ 17
คุณพ่อวินเซนต์ เดอ ปอล ได้รับการดลใจในการอุทิศตนเพื่อรับใช้คนยากจนในงานแพร่ธรรม
ซึ่งท่านเรียกคนยากจนว่า "เป็นเจ้านาย" เพื่อตอบสนองงานนี้ ท่านได้ตั้งกลุ่มเมตตาจิต
ซึ่งปัจจุบันนี้เป็นกลุ่มสมาคมเมตตาจิตนานาชาติ และคณะสงฆ์แพร่ธรรม (พ.ศ. 2173)
ที่เรียกว่า คณะสงฆ์วินเซนต์เซียน และเมื่อท่านได้พบกับ หลุยส์ เดอ มารียัค ได้ร่วมงานเมตตาจิตด้วยกัน
ในระหว่างนั้นได้มีหญิงสาวชาวชนบทคนหนึ่งชื่อว่า มาเกอริต นาซู เสนอตัวเองรับใช้งานในกลุ่มเมตตาจิต
ซึ่งบรรดาสตรีผู้สูงศักดิ์ไม่สามารถทำได้ การเป็นพยานแห่งความรักครั้งนี้
เธอได้กลายเป็นผู้รับใช้บุคคลที่ถูกทอดทิ้งแล้ว ดังนั้นคณะธิดาเมตตาธรรมจึงได้เกิดขึ้น

ในปี พ.ศ. 2173 คุณพ่อวินเซนต์ เดอ ปอล ได้มอบหมายให้หลุยส์ เดอ มารียัค ดูแลอบรมซิสเตอร์กลุ่มแรก
ในปี พ.ศ. 2176 ได้รวบรวมพวกเขาให้อยู่กันเป็นหมู่คณะ ใช้ชีวิตแห่งความรักร่วมกันและเป็นหนึ่งเดียวกัน
งานแรกที่พกวเขาทำ คือการรักษาพยาบาลผู้เจ็บป่วยที่ยากจนตามบ้าน ตามหมู่บ้านในชนบท
พวกเธอรับใช้ผู้ที่ยากจนที่สุด และถูกทอดทิ้ง มีทั้งเด็ก คนชรา ทาสบนเรือ ทหารที่บาดเจ็บ ผู้อพยพ ฯลฯ
หลายปีที่ผ่านไป ผู้ตั้งคณะได้ตระหนักว่าความรักของพระคริสตเจ้าที่กระตุ้นคณะนั้นไม่มีขอบเขตจำกัด
จึงได้ส่งซิสเตอร์รุ่นแรกไปยังประเทศโปแลนด์ และปัจจุบันนี้คณะได้ขยายไปยัง 5 ทวีปของโลก

 
.....::::: ประวัติการทำงานในประเทศไทย :::::.....

 

คณะธิดาเมตตาธรรม เข้ามาในประเทศไทย เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2512
โดยการเชิญของพระคุณเจ้าดูฮาร์ต คณะพระมหาไถ่ ซึ่งเป็นประมุขของสังฆมณฑลอุดรธานีในขณะนั้น
ซิสเตอร์รุ่นแรกมาจากสหรัฐอเมริกา 3 คน และจากฟิลิปปินส์ 2 คน งานที่ได้รับมอบหมายให้ทำ
คือ การดูแลรักษาคนป่วยโรคเรื้อน ที่คลินิกบ้านน้อยสามเหลี่ยม จังหวัดขอนแก่น
หลังจากนั้นงานก็ขยายไปที่นิคมโรคเรื้อนโนนสมบูรณ์หน่วยงานของรัฐเป็นผู้รับผิดชอบ และงานดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อน
ตามหมู่บ้านต่าง ๆ ในเขตจังหวัดขอนแก่น คณะทำงานด้านพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม รวมทั้งงานเพื่อสุขภาพอนามัย
ส่งเสริมรายได้ งานสงเคราะห์เด็ก และโครงการศูนย์พัฒนาเด็กที่เป็นลูกของผู้ป่วยโรคเรื้อน งานดูแลผู้สูงอายุ
งานฟื้นฟูผู้พิการ ทุนการศึกษาแก่เด็กยากจน และงานสตรีย้ายถิ่น

ในปี พ.ศ. 2539 กลุ่มคณะในประเทศไทย ได้รับการตั้งให้เป็นเขตปกครองประเทศไทย
และคณะได้เริ่มทำงานรับใช้ พยาบาล และฟื้นฟูผู้ป่วยที่ติดเชื้อ HIV ผู้ป่วยเอสด์ทั้งที่อยู่ในสถาบัน
และอยู่ในเขตชุมชน เขตที่คณะทำงานได้แก่ กรุงเทพฯ, กาญจนบุรี, ปทุมธานี, ชัยภูมิ, ขอนแก่น, อุดรธานี,
เลย, พะเยา, นครราชสีมา, พัทลุง

 
.....::::: พระพรพิเศษ :::::.....

 

การรับใช้คนยากจน โดยเฉพาะคนยากจนที่ถูกทอดทิ้ง

 
.....::::: จิตตารมณ์ของคณะ :::::.....

 

ความรักของพระเยซูคริสตเจ้าซึ่งบันดาล และเร่งเร้าหัวใจของธิดาเมตตาธรรม กระตุ้นให้เธอปลดปล่อยความทุกข์ร้อนของคนยากจนทุกประเภท ด้วยจิตตารมณ์แห่งความถ่อมตน
ความเรียบง่าย และความรัก

 
.....::::: ภารกิจ :::::.....

 

การอยู่อย่างเรียบง่าย และตอบสนองเสียเรียกร้องของพระศาสนจักร
และการท้าทายการประกาศพระวรสารในสถานการณ์ของท้องถิ่นและทั่วโลก
เพื่อการเปลี่ยนแปลงทางสังคม และการปลดปล่อยแก่คนยากจน

 
.....::::: จำนวนสมาชิก :::::.....

 

มี 26,120 คน ใน 5 ทวีปทั่วโลก และในประเทศไทย 47 คน

 
.....::::: อธิการิณีเจ้าคณะ :::::.....
.....::::: อธิการิณีในประเทศไทย :::::.....

 

Pro. Sup. Consolacion Eata, DC

 
.....::::: สถานที่ติดต่อในประเทศไทย :::::.....

 

100 หมู่ 8 ตำบลพืชอุดม อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี 12150

P.O.Box 50, Lamlukka, Pathum Thani 12150

02-563-0213/ 02-563-0212